فِى انْحِدارِهِ حَتّى يَطْرُدَها عَنْهُ كَما تُطْرَدُ غَريبَةُ الْابِلِ . « 1 » اى كميل ، مردم خود را فرمان بده كه روز را به دنبال به دست آوردن مكارم بروند ، و شب را از پى قضاى حاجت خفته باشند . قسم به كسى كه شنواييش آوازها را فرا گرفته ، احدى دلى را شاد نكند مگر اينكه خداوند براى وى از آن شادى لطفى بيافريند ، و چون بلايى به او رسد آن لطف همانند آب به سوى آن روان گردد تا آن بلا را از او دور كند همان گونه كه شتر غريب را از آبگاه دور نمايند . در روايات تنها بر كمك به نيازمندان و گرسنگان تكيه نشده ، بلكه در برخى از آنها اطعام مؤمنان هر چند بىنياز باشند ثوابش همچون آزاد كردن برده است . اين نشان مىدهد كه هدف از اين كار علاوه بر رفع نيازمندىها جلب محبّت و تحكيم پيوندهاى دوستى و صميميّت است . به عكس آنچه در دنياى امروز مرسوم است كه گاهى دوستان يا خويشاوندان به مهمانخانه‌اى مىروند هر كدام بايد سهم خود را بپردازند . و يا در جايى ديگر براى خودنمايى تا حدّ بريز و بپاش ، سرمايهء خدادادى را اسراف مىكنند . كجاى اين آداب و رسوم متناسب با اخلاق و احكام دين مبين اسلام و سفارش‌هاى معصومان عليهم السلام است ؟ !

--> ( 1 ) - نهج البلاغه : حكمت 257 .